MOMENTS

Appraisal

2011-09-20T12:21:00.000+08:00

Nagsimula na ang work appraisal di ko talaga maintindihan kung bakit sa ganitong panahon ginagawa ng opisina ang appraisal. Sa pagkakaalam ko appraisal is an evaluation of performance or work done sa isang prescribed na panahon at sa kaso ko ay sa taong 2010. E anong petsa na ba?? Aba eh its almost the last quarter of the year at di ba nga ber months na ibig sabihin malapit na ang pasko...aba eh parang ang tagal naman yata ng proseso na yan o di kaya delaying tactic lang ng kumpanya para maiwasan ang panibagong gastos tinatawag kong salary increase..haaays di talaga makatarungan ito...hanggang kelan ba ako tatagl sa ganitong uri ng di makataong pagtrato sa uring manggagawa...hanggang kelan kaya??

Tapang

2011-09-15T11:27:00.000+08:00

Matagal-tagal na din mula noong huli kong post mga buwan ng Hulyo iyon dahil nung buwan ding iyon ng matagpuan ko ang tapang ko sa pamamagitan ng mga kaDiskarte ko. Matapos ng buwan na iyon eh dumagsa ang mga tawag na simula't siimula pa lang ay alam kong dadating kung noong una ay may takot ako ngayon ay buong tapang ko ng sinasagot at hinaharap ang mga bantang nakaabang sa akin saan man ako pumunta . Salamat Diskarte sa lahat ng suporta at aral na ibinahagi ninyong lahat .

KARAPATAN

2011-07-17T11:32:00.000+08:00

Nitong mga nagdaan araw may nagrekomenda ng isang link sakin tungkol sa mga taong tinatawag nilang "defaulters" o mga taong gumagamit dati ng plastic money ngunit dumating ang point na hindi na makabayad at sangdamakmak na mga collecting agents ang pumepeste araw-araw. Subukan nyong magbasa-basa para malaman din ninyo ang karapatan ninyo, o natin bilang mga defaulters. Eto po ang link at sana ay makatulong din sa inyo tulad ng napalaking bagay na malaman ang mga bagay-nagay na di pa natin alam tungkol dito.
http://failuretopaycreditcard.blogspot.com/

Bagong Laban

2011-06-07T19:31:00.000+08:00

Haaay sobrang init ba kaya ito o dahil lang sa tindi ng bigat ng katawan ko??? Nagsimula ako makaramdam ng pananakit ng dibdib pagkatapos naging maikli at mabilis ang paghinga ko . Niasip ko ito na ba ang katapusan ko??? Kailangan ko na talagang seryosohin ang nasimulan ko noon ...kailangan ko pumayat . Masakit man tanggapin nasa stage na ako ng Obese II at sa ganitong level eh dumadating na ang mga akaramdamang kaakibat ng pagiging mabigat ...kailangan ko na panindigan ko ito ..kailangan ko ng gawin ang alam kong kaya kong gawin at nagawa ko na dati....sana di pa huli ang lahat para sa akin.

Pacman

2011-05-08T13:33:00.000+08:00

Masaya ang araw na ito bukod sa ito ay isang espesyal na ara para sa lahat ng ating mga ina isang malaking kaganapan muli ang inabangan ng buong mundo...Pacman vs. Mosley. Pacman wins by unanimous decision...at tulad ng dati muli na naman akong nakaramdam ng pagmamalaki dahil Pilipino ako at si PACMAN ay isa ring Pilipino na muling nagbigay ng karanagalan sa bansa at muling kinilala sa buong mundo bilang isang mahusay na manlalaro sa larangan ng boxing....proud to be Filipino....and Filipinos are proud of Pacman!

Ang init!!!

2011-04-28T23:24:00.000+08:00

Grabe ang init nitong mga nagdaang araw....kahit nakaupo ako eh tumatagaktak ang pawis ko ....kaya eto may sakit na naman ako...haaaysss...for almost a week na ang mala-trangkaso kong pakiramdam sana lang matapos na ito kasi di na kaya ng powers ko...naisip ko lang bakit kaya may mga tao na nagtatanong kung ok ka lang kahit obviously nakikita nila na hindi ??? Manhid ba sila or nagbubulag-bulagan o sadyang ganun sila ka plastik at wala sila masabi kaya kahit na walang katuturan eh magsasalita sila for the sake na may sabi lang ...haaayyy minsan di ko na alam kung kaaawaan ko ang mga taong ganito. Ingat ka malay mo isa sa kanila ay katabi mo o di kaya isa sa mga tinatawag mong kaibigan.

Pasko ng Pagkabuhay

2011-04-24T15:27:00.003+08:00

Halos isang taon din ako nawala at ngayong Pasko ng Pagkabuhay muli akong nagbabalik upang harapin ang mga bagong hamon ng buhay..katulad ng paglisan ng akiong mahal na Ina. Tatlong buwan mula ngayon halos isang taon na ding pumanaw ang aking ina. Masakit at makirot ang sugat na iniwan ng kabanata na iyon sa buhay ko . Pagkatapos ng lahat, muli akong haharap sa mga panibagong hamon na dala ng tadhana ang buong misteryong itong kung tawagin natin ay BUHAY.

Nawa ay maging malakas at matapang tayong harapin ang mga darating na kabanata sa ating buhay.

Lungkot at Sakit

2010-04-27T00:13:00.005+08:00

Ngayong araw na ito dumating ang araw na isa sa mga kinatatakutan ko. Matinding lungkot at sakit ng kalooban ang nararamdaman ko habang sinusulat ko ito. Madaling araw ng ginising ako ng isang tawag, tawag ng aking kapatid na humihingi ng tulong. Pinuntahan ko ang aking ina at inaabutan ko syang namimilipit sa sakit na nararamdaman niya. Kumirot ang puso ko ng madatnan ko ang eksenang iyon. Dala ng sakit ng aking ina ang dahilan ng tagpong iyon.

Hinagod ko at matiyaga ko siyang nilagyan ng " hot compress" upang kahit panandalian ay maibsan ang sakit na nararamdaman nya. Sa kabila noon ay wala pa din akong kapangyarihan para alisin ang sakit na tinitiis nya. Alumpihit pa rin ako at balisa pero di ko bingyan ng pagkakataon na ipahalata iyon sa aking ina . Inalo ko siya ng konti para mawala sa isip nya ang matinding sakit na di ko maipaliwanag . Binantayan ko sya hanggang makaramdam ng pagod sa pagdaing dahil sa malubhang sakit na dinaramdam nya.

Ngayong araw buong tapang kong hinarap ang ng sinabi na ng doktor na tumitingin sa aking ina ang bagay na di na namin pwedeng ipagkaila at ipagsinungaling sa aming sarili. Ito na ang simula ng kalbaryo at pasakit na pagdaraanan namin lalo na ng aking ina dahil sa sakit na taglay niya. Lumuluha akong humarap sa doktor niya pero kailangan kong tanggapin ang lahat ng bagay na sinabi nya sa akin at sa kapatid ko. Sa araw ng bukas may panibago na naman kaming kailangang pagdaanan , di ko alam kong kakayanin ng aking ina , di ko alam kung kakayanin ko pa pero sa awa at tulong Nya gagawin ko pa din ang lahat para sa aking mahal na ina.

Ngayong araw pa lang na ito ay halos nagluluksa na ako paano pa kaya sa pagdating ng takdang araw na iyon?

Tama ba o Mali?

2010-04-22T23:02:00.002+08:00

Di maganda ang araw na ito para sa akin. Isang baguhan ang posibleng mapabilang sa amin....wala akong tutol sa mga bagay na ganito ang sa akin lang basta nasa tamang paraan ng proseso ang pagdadaanan at ang pinagbabatayan ay ang kakayahan . Sa kasong ito hindi ganoon ang isyu...dahil ba "bata" siya ng boss? Kahit bagsak sa evaluation at hindi na meet ang criteria na kinakailangan para sa posisyon kelangan bang bigyan siya ng pabor dahil sabi ng boss?? Tama ba o mali ang umapela at ipahayag kung ano ang tama? Naging inutil ako sa puntong ito sa aking pakiramdam . Gusto kong sumigaw sa galit pero wala akong magawa ...tama ba o mali?

Bawi

2010-04-09T23:56:00.003+08:00

Ilang araw din ang lumipas mula ng huli akong magsulat...sa ngayon mabuti na ang pakiramdam ko pero ganun pa man madami pa din akong nararamdaman na sakit ....sakit ng kalooban , damdamin , at kung anu anu pa ...di ko alam kung kailan ito matatapos ...sa kinabukasan isang importanteng araw ito para sa isang mahal ko sa buhay. Masaya sana ang araw na ito...mapasaya ko sana siya sa espesyal na araw na ito.

Pagod

2010-04-01T00:49:00.003+08:00

Mga ilang araw na rin ako nakakaramdam ng kakaiba ...mabigat na pakiramdam, nag-aapoy na init na sumisingaw sa mata, masakit na katawan, matindig pagkirot ng ulo ...at ng lahat ng pwedeng sumakit sa akin ...mga ilang araw din mawawalan ng pasok ...di ko alam kung makakapagpahinga pa ang pagod kong katawan at isipan....sana naman ...sana...

Takot

2010-03-27T10:44:00.004+08:00

Noong isang araw masakit ang ulo ko mga dakong hapon na iyon....bigla naramdaman ko para akong nahihilo....o hindi ? Narinig ko na lang ang isang kasama ko na nagsabi "lumilindol yata" ....pinakiramdaman ko kung nahihilo nga ako at napansin ko ang pagyanig ng mga bagay sa ibabaw ng aking mesa....lumilindol nga sabi ko sa sarili ko . Umusal ako ng dasal habang mabilis na tumitibok ang puso ko sa kaba at takot. Narinig ko ang lahat ng kasama ko na nagsilabasan na ng opisina nakisabay ako sa kanila ....lahat ng gamit ko ay naiwan sa loob. Hindi bale na yung mga nateryal na bagay ang importante buhay pa ako.

Limot

2010-03-24T23:41:00.006+08:00

Tumunog ang telepono ko sa opisina. Nasa dulo ng linya ang aking ina tila batang nagsusumbong . Nawala daw yung mga papel at dokumento niya na pinapakopya sa isang tindahan sa bayan. Ang dami niyang tanong tulad ng kung makakakuha pa daw ba kami ng kopya sa records section ng hospital. Nagpaliwanag ako sa kanya pero sa kabilang linya eh tuloy tuloy ang pagmamaktol niya sa nangyari . Di na ako muling nakapagsalita dahil bigla ko na lang narinig ang pagbaba ng telepono . Hudyat na tapos na ang pag-uusap na iyon.

May lungkot akong naramdaman noong mga oras na iyon. Sa isip ko , limot na nga ng nanay ko ang ibang mga ginagawa niya pati ang simpleng pagdala ng mga dokumento ay nakakalimutan na. Dala na din marahil ng katandaan na halos e pitong dekada na sa aking pagkakaalam.

Sana di niya malimutan na narito kami at patuloy na magmamahal sa kanya anu pa man ang mangyari .

Kirot

2010-03-19T21:35:00.005+08:00

Mula sa opisina dumaan ako sa bahay ng nanay ko. Naabutan ko siyang nakaupo. Tinanong ko siya kung may masakit sa kanya . Sabi nya sa mahinang tono "tulad ng dati", nakaramdam ako ng lungkot at isang masakit na kirot sa isang bahagi ng puso ko. May karamdaman ang aking ina, isang sakit na walang lunas at tulad ng mga taong may ganitong kaso isa lang ang kadalasan na resulta at alam natin lahat iyon. Inalo ko siya at sinabihan kong magpahinga at baka napagod lang siya. Pinipigilan ko ang pagtulo ng luha ko habang kausap siya at pinilit kong pasayahin ang tono ng boses ko .

Nag iba kami ng tema ng usapan habang nakisalo sa amin ang kapatid ko at ang aking ama. Pinagbilinan ko ang nakababatang kapatid ko na bantayan ang matatanda namin lalo na sa oras ng pag inom ng mga gamot. Sabi ko siya lang ang maasahan ko habang nasa trabaho ako. Nagpaalam ako para umuwi. Ilang hakbang lamang naman ang bahay namin sa kanila nagdahilan ako na magluluto pa ako . Umalis ako at nagpaalam sa aking ama at ina . Pagpasok ko sa loob ng bahay ay dumiretso ako sa medicine cabinet namin hinanap ko isang pain reliever na ininom ko noong nakaraang araw na masama ang pakiramdam ko. Naisip ko na kahit sa pagkakataong iyon maibsan ko ang sakit na nararamdaman ng aking ina. Kung alam lang niya .....

Pagbabalik

2010-03-16T23:13:00.005+08:00

Matagal na din pala akong nawala ...matagal din hindi nakapaglabas ng mga saloobin...madaming bagay na ang nangyari ...masaya at yung mga hindi gaano masaya ... muli akong magbabahagi ng aking sarili dito....sana muli akong makapagpahayag sa pamamagitan ng panulat.

Telepono

2007-10-03T08:32:00.000+08:00

Nasa ikatlong araw na pala ng buwan ng Oktubre at medyo matagal na din mula noong huli akong magsulat. Maraming kabanata na ng buhay ko ang nagdaan . Alam kong madami akong dapat ikuwento sa inyo at sa dami e hindi ko na matandaan lahat ng detalye. Ganun pa man sisikapin ko pa din ibahagi ang ilan sa mga iyon .

Noong nakaraang linggo nawala ang aking bagong celfone. Nadismaya ako ng madiskubre ko ito na nasa bahay na ako. Masyadong mabilis ang pangyayari dahil hindi ko alam kung sa taxi ko nga naiwan iyon. Di ko malaman ang gagawin ko...iiyak ba ako? Haaay natawa na lang ako kasi wala na akong magagawa dahil wala na nga yung telepono ko. Tumawag ako sa telecom company kung saan nag request ako ng blocking ng sim card ko at ng celfone unit ko mismo. Mabilis naman naisagawa ang aking request kaya medyo payapa na ang kalooban ko. Matagl na din ako gumagamit ng celfone at first time kong mawalan ng ganito kaya natatawa ako dahil at least minsan lang umiral ang katangahan ko

Kinabukasan pumunta agad ako sa pinakamalapit na business center ng telecom company na malapit sa lugar namin at aking kinuha ang kapalit na sim card ngunit ganun pa din ang numero ko . Maghintay daw ako ng mga dalawang oras at activated na raw ito at pwede na uling gamitin. Makalipas ang dalawang oras nagulat ako dahil tumatawag na ang Nanay ko. Napangiti ako dahil napakabilis ng serbisyo nila. Haaayy tuloy na naman ang buhay ng telepono ko.

Naisip ko matapos mawala ng celfone ko bukas kaya anu naman ang maiwawaglit ko?

Panahon

2007-08-30T10:16:00.000+08:00

Matagal-tagal na din pala mula nung huli kong post kita mo nga naman at matulin na lumipas ang mga araw at heto katapusan na naman , araw ng sweldo para sa mga namamasukan. Marami na din ang dumating na bagyo at katulad ng panalangin natin para sa ulan natugunan ang problema natin sa tubig at patuloy na umuulan para sa irrigasyon ng mga pananim sa mga probinsiya.

Kasabay ng pagbabago ng panahon, dumami din ang nagkaroon ng mga mumunting karamdaman tulad ng sipon, ubo at lagnat dala marahil ng pag-iiba ng temperatura natin sana lang ay mabigyan agad ng atensiyon para hindi lumala. Naalala ko tuloy na kailangan ko nga pala uling bumalik sa doctor para sa aking follow-up check up. Ganun yata talaga kapag nagkaka-edad ang tao nagiging prone sa lahat ng uri ng sakit.

Sa ngayon naghihintay pa din ako sa magiging resulta ng aking pagkonsulta at magkahalong kaba at lungkot ang aking nararamdaman sa mga panahong ito. Sa lahat ng ito itinataas ko ang aking magiging kapalaran sa nasa itaas .

Pasasalamat

2007-08-02T17:55:00.000+08:00

Ang bilis lumipas ng panahon tingnan mo nga naman at buwan na naman ng kaarawan ko at kapag ganitong mga panahon ay nagbabalik tanaw ako sa lahat ng nangyari sa aking buhay at tulad ng dati di ko maiwasan ang pagdaloy ng nangingilid kong mga luha kasabay ng malakas na buhos ng ulan sa bubungan nag aming bahay.

Matagal din ang naging tagtuyo sa bansa at sinagot ang ating panalangin para sa ulan. Dumating si Chedeng at habang papaalis siya ay dumating naman si Dodong. Sana maging maganda naman ang maging bunga ng mga ulan na ito sa ating mga pananim at karagdagang patubig sa ating mga dam.

Sa buhos ng ulan, muling sumagi sa isipan ko ang mga pangyayari sa buhay ko nitong nagdaang panahon. Mga pagsubok sa personal na buhay, sa trabaho, sa mga kaibigan, sa pakikipag relasyon, sa krisis sa pamilya...ahhhh marami-rami na din pala ang napagdaanan ko. Heto sa awa ng Poong Maykapal , nakatayo pa din at patuloy na lumalaban sa hamon ng buhay.

Para sa mga taong nakadaupang-palad ko , sa totoong buhay man o sa virtual na mundo, masaya akong mapasyal sa mga bahay ninyo. Hindi man ninyo naitatanong ay naging bahagi din kayo ng buhay ko at sa aking pamamasyal ay unti-unti kong binabasa ang bawat isa sa inyo. Salamat sa pagkakataong ibinigay ninyo.

Para sa mga taong di ko gaano napasaya, mga taong nagalit at nainis, salamat din sa inyo dahil sa lahat ng ito ay unti-unti ko ding natutunan na marami din pala akong kayang gawin tulad ng mas malalim ng pang unawa . Salamat sa bagong aral na naituro ninyo.

Hindi ko alam kung hanggang saan pa ang kaya ko...di ko din masabi kung kakayanin ko ito hanggang huli pero isa lang ang masasabi ko....SALAMAT . Isang buong pusong pasasalamat ang aking alay para sa KANYA.... salamat sa makahulugang buhay na ipinahiram ninyo. Kalakip ng pasasalamat na ito ang panalangin sa patuloy na pag gabay sa landas ng buhay.

Ang PT

2007-07-12T14:15:00.000+08:00

Una ko siyang nakita na suot ang asul na shorts at ang kulay puting polo shirt. Mukhang aburido siya di ko alam kung galit siya o di kaya ay pagod lang. Isang tanong at isang sagot lang ang unang engkwentro namin . Pagkatapos noong araw na iyon akala ko ay di na muli magkukrus ang aming landas pero mali pala ako.

Dalawang buwan din ang lumipas bago ko siya muling nakita . Sa pagkakataong ito parang kakaiba ang "aura" niya. Nakangiti pa siya at mukhang masaya ang hawasan niyang mukha. Naisip ko tuloy mukhang maganda ang araw namin pareho.

Isa syang physical fitness trainer na madalas natin makita sa mga sikat na membership gym. Para sa ilan na kayang magbayad , kumukuha sila ng isang PT or personal trainer na aalalay sa kanila sa kabuuan ng kanilang pagiging miyembro . Sa isip ko para na ring luho ito kasi pwede mo naman gawin din ito sa sarili mo pero sa isang banda madaling sabihin pero parang ang hirap gawin di ba.

Ano nga ba ang buhay gym? Basahin ang pangalawang engkwentro namin .

Ako : Kumusta ang buhay PT?

Siya: Masaya na mahirap.

Ako : Bakit mo nasabi na masaya na mahirap?

Siya: Masaya po dahil alam namin nakakatulong kami doon sa mga taong gustong magpalakas ng katawan at mahirap dahil sa hindi sapat ang kinikita namin para tustusan ang ibang personal naming kailangan.

Nagulat ako sa sinabi niyang iyon dahil buong akala ko dahil para sa isang glamorosong trabaho alam ko na mataas ang bayad nila dahil sa laki ng memebership fees na sinisingil nila sa mga miyembro. Ituloy natin ang kewntuhan .

Ako : Magkano ba ang estimated na kita ng isang PT?

Siya: Maliit lang po umaabot lang ng Php 12,000 kada buwan. Depende na din sa dami ng customer na hawak ng isang PT. Mas madaming PT mas maganda po kasi ibig sabihin nun dagdag na kita para sa tulad ko.

Ako : Ganun ba. Meron ka bang ibang raket ?

Siya : Minsan lumalabas din ako sa isang commercial ng isang sikat na shop kapag may panahon at maisingit sa schedule ko po.

Ako : Hmm...pwede naman sa tayo mo ....( isang ngiti ang sukli nya sa akin).

Parang nahiya na tuloy siya kaya kailangan ko ng itigil ang pagtatanong baka kasi mailang na siya. Nagpaalaman na kami at ako ay muling nagpasalamat sa kanyang mga naibahagi sa akin. Habang pauwi muling bumalik sa isip ko ang kanyang hawasang mukha at ang kanyang mahiyaing ngiti....sana manatili ang mga iyon hanggang sa aming muling pagkikita.

Ulan

2007-06-01T13:22:00.000+08:00

Unang araw na ng Hunyo at nandito na nga ang tag-ulan. Pabugso-bugso minsan mahina tapos biglang lalakas at kasabay noon ay sari-saring karamdaman at pakiramdam ang hatid sa ating lahat.

Katulad ng pakiramdam ko nitong mga nagdaang panahon at hanggang ngayon pa rin naman. May katagalan na din itong di-mawaring pakiramdam na ito. Sa ngayon may krisis akong pinagdadaanan ...to pursue or not to pursue..to work or not to work...that is the question. Nabanggit ko na minsan na nagkaroon ng problema sa opisina Nagkagulo dahil sa isang anomalya na sangkot ang isang mataas na opisyal at tulad ng inaasahan damay ang buong opisina at kasama ako doon. Buong tibay kong dinala ito sa aking puso at isipan. Kaliwat kanang mga meeting at pakikipag-usap . Nakakapagod pero sa huli nakakita ako ng pag-asa.

Mali pala ang akala ko . Habang sinusulat ko ito parang lalong gumugulo ang sitwasyon. Nagkaroon ng bagong dayuhang pinuno at tulad ng inaasahan may mga bagong rules and protocols na dapat sundin Lahat ay obligadong sumunod pero hati pa din loob ng karamihan. Hindi ko alam kung kaya ko pa dalhin ang panibagong hamon na ito sa aking trabaho. Tila kasi mabigat na aking ulo , kasabay sa pagkirot ng aking puso. Kirot marahil ito ng kabiguan . Hindi ko alam hanggang saan ako dadalhin nga aking pakikibaka. Hindi ko alam kung aabot ako sa pagkamanhid ng buo kong katawan pero isa lang ang alam kong sigurado ako.......tuloy ang laban ko para sa aking paninindigan.

Boto Ko, Dangal Ko

2007-05-14T13:11:00.000+08:00

Kaninang umaga naisakatuparan ko na din ang matagal ko ding hinintay...ang karapatan ko sa pagboto. Habang papunta sa public school na malapit sa amin kung saan ako nakarehistro, napansin kong di ito tulad ng mga nagdaang botohan na naranasan ko. Magaan ang pakiramdam ko ngayon at ibang iba sa nagdaang botohan. Dangal ko ang nakataya sa boto ko kaya buong pagmamalaki kong maipapakita ang aking pagka-Pilipino. Ikaw bumoto ka ba?

D' Blind Performers

2007-05-01T21:34:00.000+08:00

Nagawi ako sa bahaging iyon ng Avenida sa ilalim ng LRT. Maraming tao sa gitna naki-usyoso na din ako at nakita ko sila . Sa saliw ng isang lumang gitara tuloy ang awit ng isang babaing bulag. Namalikmata ako sa ganda ng tinig ng bulag na iyon, sa tindi ng sikat ng araw sa tag-init, pahinga ko ng maituturing ang pakikinig sa kanyang awitin.

Tahimik

2007-04-15T18:44:00.000+08:00

Ang katahimikan sa kahabaan ng kalsadang ito ang isa sa mga bagay na nais kong balik-balikan. Mula rito tanaw pa din ang Mayon . Sa mga panahon ng aking kamusmusan dito ko inaabangan ang pagdaan ng mamang nagtitinda ng tinapay na nakasakay sa bisikleta tuwing umaga, ang pagtunog ng batingting ng "ice drop" sa panahon ng tag-init, ang pagbibilad ng bagong ani na palay sa ilalim ng sikat ng araw.....masaya , tahimik at makulay.

Pasalubong

2007-04-12T21:23:00.000+08:00

Halos mamanhid ang kamay ko sa pagbitbit ng mga kahon na naglalaman ng konting alaala mula sa probinsya. Sana maaliw ka sa mga pasalubong ko.

Mga "hot item " ito sadya kong pinili para sa inyo at sana maibigan ninyo...pili na!

Mt. Mayon

2007-04-10T23:18:00.000+08:00

Ang tinaguriang "The Perfect Cone", isa ang Mt. Mayon sa mga tanawing nakakaakit sa mga dayuhang turista. Sa nakaraang pagsabog ng bulkan maraming tao, pananim, tulay at ilog ang nasalanta pero sa kabila nito nananatili pa rin ang kanyang ganda mula sa aking kinaroroonan . Bahagi din ito ng ilang tag-init ng aking kamusmusan.

Ang Pagbabalik

2007-04-08T21:52:00.000+08:00

Matagal din ako nawala...maraming bagay na kinailangan kong unahin muna di kinaya ng hectic kong iskedyul kaya ayun leave agad dahil kung hindi e wala na sana akong babalikan . Bahagya kong naalala na meron pala akong blog na dapat balikan. Sobrang dami ng kwento ang naipon na halos di ko na matandaan lahat pero sisikapin ko na maibahagi ang bawat detalye ng mga kwentong ito. Nais kong magpasalamat na rin na kahit walang naghinhintay sa akin e heto at babalik pa rin ako ( sa ayaw nyo at gusto nyo) at sana kahit sa munti kong mga kwento ay maaliw ko kayo .

Muli maraming salamat...hanggang sa susunod na kwentuhan!!!

Blog Leave

2007-01-25T10:39:00.000+08:00

Para sa lahat ng aking nakadaupang palad sa blog na ito taos pusong pasasalamat po sa inyong lahat (as if marami sila e....sabagay apat sila , di marami na din hehehehe). Magpapalam pansamantala ang abng lingkod ninyo....career muna bago lovelife hehehe...so i hope na magkikita uli tayo same blog probably a different time...dadalaw pa din naman ako sa inyo during my break so makikita nyo pa din ang pangalan ko . Ingats kayo lahat....naiiyak na ako so kailangan ko ng magpaalam (sabay patak ng luha).

Saludo sa Pinoy

2006-12-16T11:49:00.000+08:00

Maraming kuwento na ang naibahagi tungkol sa mga manggagawang pinoy sa ibang bansa. Kahit saan ka man mapunta tiyak na may makikita kang Pilipino na handang tumulong sa kapwa pinoy ...wika nga e sino pa ang magdadamayan kung hindi tayo-tayo din . Sa totoo lang hanga ako sa mga manggagawang pinoy sa ibang bansa. Matapang nilang hinaharap ang kalungkutan , hirap at pag-iisa kapalit ng ilang libong dolyar na maipapadala nila sa mga minamahal na naghihintay sa kani-kanilang probinsya. Sa kanilang mga sakripisyo , ako ay nagbibigay pugay sa mga manggagawang pinoy ...saludo ako sa tapang ninyo...saludo ako sa pinoy.

Ito ang Holy Rosary Church at dito nagsisimula ang ordinaryong araw ng Linggo para sa mga Domestic Helper . Pagpasosk mo pa lang ay makikita mo na puno ng mga Pinoy na manggagawa na sabay sabay nanalangin para sa isang pasasalamat . Ang banal na misa sa wikang ingles ay nagsisimula sa ganap na ika-walo at kalahati ng umaga .

Ito naman ang Three Exchange Square sa Central. Sa harap nito nagtitipon ang mga domestic helper sa buong araw ng Linggo. Bawat makasakay ko ay may kanya-kanyang bitbit na baon na kanilang pagsasaluhan sa maghapon. Bawat isa ay mayroon kanyang "agenda" sa araw na iyon may nagmamanicure, mayroong tumatawag sa kanilang mga mahal sa buhay na naiwan sa Pinas sa ibat't ibang dialekto., mayroong natutulog at nagbabasa ng mga pocketbook .

Isa ito sa dalwang truck na nagsisilbing tagapagpadala ng kanilang mga "balikbayan boxes" . Dito na din sa lugar na ito nila inaayos ang mga sari-saring laman ng kahon tulad ng mga bed covers, rubber shoes, lotion, shampoo, powder at iba pa. Merong taga-lagay sa kahon, taga-sara at tagalagay ng pangalan kung saan ipapadala pero hindi ko naitanong kung magkano ang singil nila sa ganitong serbisyo.

Magulo at maingay ang lugar halos mapagkakamalan mong nasa Pilipinas ka pero sa ganitong paraan nila nairaraos ang buong araw ng kanilang pahinga upang sa kinabukasan ay may bagong pag-asa na sisimulan para sa kanilang mga mahal sa buhay na umaasa sa kanila. Sa pag ihip ng hangin ng hapon na iyon habang ako ay pauwi muli ko silang nakasabay at sa kaibuturan ng aking puso buong yabang kong naibulong ...Pinoy ako ...saludo ako sa inyo.

Hiling ng Puso

2006-12-10T12:10:00.001+08:00

Simula pagkabata pinangarap ko na ang marating ang lugar na ito. Madalas ko iungot sa nanay at tatay ko ito pero di umubra at sa murang edad naipangako ko sa sarili ko na balang araw dadalawin ko ang lugar na ito. Halika at samahan ninyo ako .....

Ito ang "transit train" na naghatid sa akin ..malinis, maingay dahil sa sandamakmak na bata ang kasabayan ko at higit sa lahat masaya at puno ng hagikgikan ng munting mga tinig ng mga bata.

Pagdating doon namangha ako sa lawak na lugar na ito ...sa labas pa lang ito ha..hehehehe...mukhang napasubo ako sa mahaba-habang lakaran dito.

Kilala nyo ba siya??? Siya ang bida sa araw ng parada...nagmistula akong bata na tumatalon at humihiyaw sa pagkakita ko pa lang sa kanya sa unahan habang sumasayaw ang mga "ground dancers" . Meron din akong larawan na kasama niya promise!!!

Ang train na ito ay umiikot sa lawak ng lugar ...sarap sumakay dito ...nakatulog kasi ako dahil halos tatlong biyahe ang katumbas sa tagal ng tulog ko marahil sa pagod .

Ito ang kastilyo ni Cinderella ..ang ganda di ba? Ganito ang hitsura nya sa umaga ngunit nagbabagong anyo ito pagdating ng gabi...tadaaaaaaa....

Napapalakpak ako at nagmistulang bata sa pagkamangha at tuwa kasabay ng paghiyaw ng malakas. Hindi ko napigilan ang sarili ko ...i was carried away ....ang ganda di ba? Tumagal din ng mga tatlumpong minutong ang fireworks display .

Gabi na ng makauwi ako pagod at masakit ang paa ko sa mahaba at maghapong paglalakad ngunit puno ng munting kaligayahan na tulad sa isang batang paslit ang aking puso. Nakatulog ako agad ngunit para bang muling nagbabalik lahat sa aking isip ang masayang araw na ito sa buhay ko.

Ulap

2006-12-09T13:21:00.000+08:00

Nabanggit ko noong nauna kong post na medyo nagbakasyon ako kaya wala akong update ...nag-ipon baga ng mga kuwento...kuwentong tulad nito.

Malayo ang narating ko at tulad ng dati maraming bagay ang nakakuha ng atensiyon ko tulad ng mga ulap sa langit . Minsan naisip ko ano ba kaya ang mararamdaman kung nasa ulap ako , ano kaya ang klima dun , malamig kaya o mainit. Haaayyy ang sarap siguro kung lahat tayo ay maaabot ang ulap marahil iyon din ang basehan ng madalas nating marinig na expression "parang nasa ulap ang pakiramdam".

Payapang ulap di ba...buti pa ang mga ulap mukhang laging payapa at walang gaanong problema bukod na lang siguro kung may nagbabadyang sama ng panahon nagiging kulay abo at tipong malungkot ang dating...pero sa oras na ito payapa at maaliwalas ngayon.

Mukhang nagbabago na ang lagay ng ulap na ito....di kaya may bagyo??? Nagsimula na atang maging matamlay...sana huwag muna umulan kasi hindi pa ako nakakauwi .

Ito ang ulap na hugis isda o eroplano ba ....kakaaliw masdan para kasing lumulundag e. Sarap siguro sumakay sa likod ng ulap na ito.... kayo anu sa palagay ninyo???

Tadaaaaaaa!!!!

2006-12-06T12:54:00.000+08:00

Nagbabalik po ang inyong abang lingkod ...haaayy simula ng bagong linggo as usual nakakatamad wag naman po sana isipin na ako ay tamad at batugan dahil kung tutuusin e ngayon lang ako nagbakasyon ng medyo mahaba. Bakit kaya ganito ang nararamdaman ko??? Ewan ko hindi ko din alam e...marahil nasobrahan sa bakasyon (hehehehe) . Naku nadulas tuloy ang byuti ko buking na ako ay nag liwaliw pero di bale sa susunod na mga araw ibabahagi ko sa inyo ang tungkol dito. Pinipili ko pa ang magagandang larawan na nakuha ko para naman kahit paano ay may magtiyagang magbasa dito . Sana magistuhan ninyo ang susunod kong kwento .

Tag ng isang Houseband

2006-11-29T13:57:00.000+08:00

Tagged by a cool houseband
Ang hirap nito.....pero subukan ko na din ....:)

3 things that scare me
Getting angry Wrinkles Bad cholesterol ( hehehehe)

3 people who make me laugh
Arvin Mai Art

3 things I love
Family Music & movies Chocolates

3 things I hate
Memorization Ringing telephones Bad mouths

3 things I don't understand
Men Math Musical notes

3 things on my desk
O2 Mirror Hershey's kisses

3 things I'm doing right now
Texting Surfing the net Scribbling notes

3 things I want to do before I die
Travel to Paris Visit a chocolate factory Harvest grapes in a vineyard

3 things I can do
Carry a tune Clown for a day Nanny

3 things I can't do
Chew gum Smoke Corpse

3 things I think you should listen to
Your heart Giggling laughter Silence

3 things I'd like to learn
Skateboarding Hand Puppeting Dressmaking

3 favorite foods
Chocolates (any kind) kare-kare Tortang talong

3 beverages I drink regularly
Water Ice tea less ice Coffee

3 shows I watched as a kid
Bagong Kampeon Student Canteen Saturday Night Live

3 people I will tag
Iskoo Senor Enrique Cruise

Agam-agam

2006-11-16T11:58:00.000+08:00

Matagal din akong hindi nakapagsulat marami kasi akong iniisip sa mga panahong ito tulad ng sitwasyong pampulitika ng bansa, antas ng pamumuhay sa Pilipinas, lindol, bagyo, tag-gutom, at iba pang uri ng kalamidad. Nakakalungkot isipin na isang araw sa mahabang panahon ng aking buhay ay iiwan ko ang bayang aking sinilangan.

Madaming papel ang dapat asikasuhin nakakatuliro na kung minsan bukod sa oras ko sa trabaho na sa tuwina ay lagi ng puno ang araw ko sa mga dapat kong gawin ay halos ganoon na din kaabala ang aking sabado at linggo. Sa pagdaan ng mga araw parang may bahagi sa puso ko ang nalulungkot dahil maiiwan ko ang mga mahal ko sa buhay, mga kaibigan at mga kasamahan sa opisina sa aking pag-alis. Alam kong marami akong babalik-balikan sa aking alaala tulad ng masasayang, kaarawan, ang mga himig Pasko, ang magkahalong lumbay at init ng tag-araw at ng semana santa, ang maingay na trapik , ang madalas na pag-ulan sa buwan ng pagsisimula ng klase sa mga paaralan....mga alaalang babaunin ko sa aking puso.

Maraming agam-agam ang kinabukasan nakatakda kong harapin. Nangingilid man ang luha at pilit ko mang inaalo ang aking sarili mahina kong naibulong ...KAYA KO ITO!

Bohol...I LOVE!!!!

2006-10-30T15:23:00.001+08:00

Haaaayyyyyyy...ang saya. Nagkaroon ako ng pagkakataon na makapagbakasyon sa isa sa mga tinuturing na "tourist spot" sa Pilipinas...BOHOL. Nakakatuwa dahil sa pagtungo ko doon madami akong nakasabay na m ga turista na nagpapatunay na sadyang maganda ang ating bansa. Nais kong ibahagi sa iyo ang ilan sa mga magagandang tanawin na bumihag sa akin.

Isa ito sa mga tanawing tinatawag kong "life's simple pleasures" para sa akin ang masilayan ko ang paglubog ng araw .

Malakas na alon habang sakay ng mabilis na fastcraft isang uri ng sasakyang pandagat mula Cebu hanggang Bohol. Malinaw na tubig dagat na nagmistulang parang bula sa mabilis na pagtakbo nito.

Ang Hinagdanan Cave ang nagmistulang tahanan para sa mga nocturnal tulad ng paniki . Isa ito sa mga paboritong destinasyon ng mga turistang Koreano, Amerikano, at iba pa na nakasabay ko dahil nagkaroon pa ng trapik sa pagbaba at pag akyat sa kuwebang ito.

Baclayon Church...ang pinakamagtandang simbahan na itinayo pa noong 1824 , dito din matatagpuan ang pangatlong pinakalumang bamboo pipe organ .

Tarsier ang pinakamaliit na unggoy sa buong mundo . Mabait sya kasi gusto lang nyang tumingin at kumapit sa mga punong tulad nito. Nakakaaliw talaga .

Ang Loboc River ...ito ang pinakamasayang lugar para sa akin. Madami pa din turistang nabighani dito . Sa dulo nito ay matatagpuan mo ang mini waterfalls na nasa ibaba.

Sa lugar ding ito umiikot ang floating restaurant na tumatahak sa kahabaan ng Loboc River . Buffet style ang masaganang tanghalian na inihain sa amin habang ninanamnam namin ang kagandahan ng tanawin at ng mga ulam tulad ng sinugbang isda, pinakbet, seaweed salad, suman, pinya , pakwan at iba pang kakanin.

Ang pinaka sa mga pinaka...ang Chocolate Hills. Wala na siguro akong dapat sabihin sa puntong ito . Sapat na ang larawang ito para masabi mong....ang ganda ng PILIPINAS!!! Sa susunod sana makasama kayo......tara na at biyahe na.

To DVD or Not to DVD

2006-10-16T11:38:00.000+08:00

" Haaayy weekend , ano kaya ang magandang panoorin sa DVD?

Ito ang karaniwang naririnig ko sa mga kasama ko sa opisina. Alam kong hindi lang sila ang may ganitong mga dialog pag sumasapit na ang weekend or ang isang mahabang bakasyon . Ako ay minsang napadpad sa sa isang lugar sa Quiapo kung saan ang talamak na bentahan ng mga piratang Digital Video Disc (DVD) ay mistulang mga kabute na tabi-tabi ang stall sa lugar na iyon . Halos karamihan t sa mga ito ay mga negoyasteng kapatid natin na nagmula sa Mindanao na pilit na naghahanap ng mas magandang kabuhayan sa Maynila kaysa sa manatili sa kanilang lugar na karamihan ay nasira na dahil sa mga aksyong militar na naganap noong mga nakaraang buwan. Namangha ako sa aking nakita dahil kahit saang sulok ako tumingin ay mayroon nagbebenta nito wika nga nila ay "take your pick ".

Alam kong hindi makakatulong ito sa ekonomiya at lalo na sa industriya ng pelikula pero masasawata ba ng tuluyan ang ganitong uri ng kabuhayan lalo na at ito lamang ang alam nilang pwedeng gawin na sa palagay nila ay marangal naman kaysa sa ang maging magnanakaw o di kaya ay maging holdaper. Sa aking palagay hindi ko sila masisi dahil tulad ng bawat isa sa atin mayroon din silang mga pamilya na umaasa sa kanila, na kapag hindi sila kumayod at nagtrabaho ay tiyak na gutom ang aabutin . Aba ay sa tototo lang isa ako sa mga parukyano na tumatangkilik sa mga DVD nila. Dati kasi wala pa nito e at saka hindi ko pa alam ang pasiokot-sikot sa Quiapo na sinsadya ng karamihan para bumili ng mga piratang pelikula. Sa halagan ochenta pesos aba ay kumpleto na ang mga tagalog na love story na naipalabas na sa sinehan , DVD copy na ika nga. Kailangan mo lang ng isang mapanuring mata upang mahusgahan ang kalidad ng mabibiling mga kopya dahil madalas ay sira ang pelikula sa bandang huli, yung tipong bigla na lang magkakaroon ng mga square , hindi mo na makukuha pang magreklamo sa lagay na yon dahil mura mo naman itong nabili.

Ganun pa man patuloy pa din akong bumabalik at sinusuyod ko ang mga kabuteng tindahan doon upang hanapin amg mga pelikulang hindi ako nagkaroon ng pagkakataong mapanood sa "big screen" . Halukay dito at halukay doon ( hehehehe!) buti na lamang di nagagalit si ate at si manong dahil "suki" ako e. Para sa isang adik sa pelikulang tulad ko pakiramdam ko ay nasa langit ako pag andun ako huwag lang akong masalisihan ng mga mabilis ang kamay (minsan na akong nadale dito kaya ingat po!) sa lugar na yon . Payong kapatid lang kung di ka sanay magpunta sa ganoong lugar ay huwag mo ng subukan dahil baka luhaan kang uuwi sa inyo

Ikaw sa palagay mo, to DVD or not to DVD?

The Basics of Cash Flow

2006-10-04T08:43:00.000+08:00

Nais kong ibahagi sa inyo ang isang liham mula sa isang kaibigan actually forwarded messages na ito pero sa aking opinyon e dapat kong i-post dito at umaasa akong kahit paano ay makatulong ..ika nga e something for you to think about. Read on...

BASIC: What pattern do you see if youwill get a P100.00 bill and monitor where and how it is transferred from 1 possessor to the other? How does it flow?

The pattern for a typical Pinoy is. You earn from your work, you spend it on food, gadgets, clothing and other basic needs before you reach the next payday, paubos na yung pera mo but that's ok payday is just a few days ahead and it doesn't matter if I run out of money, I am expecting money again any time soon. This cycle goes on and on and you make some sidelines or create other ways to earn but it seems that money was never enough though i am tempted to explain further pero usapan... basics lang. So you can't leave the job that you have because a week without work would affect the cash flow you have to support your family and needs. As much as you wanted to accept another job, the gap would make your pay less for a couple of days, which makes you a slave to your boss. The rationale is at least, you have a job to support your basic needs.

ILLUSTRAION: Cash is flowing inside your pocket. Years have gone by doing your monotonous routine. Question... what if you get fired? Or you were forced to retire because there are new and younger people ready to take your place. What would you do? As an OFW, Makati Executive, Top Salesman, Engineer, Attorney, Teacher, etc... What if it all ends? The sweet cash that enters your pocket every 15 th and 30th suddenly comes to a halt. There are two things you can buy with your money.

DESCRIPTION: An asset and a liability. To describe each... An asset brings money inside your pocket; a liability takes money out of your pocket . Another way to see, it is that an asset if you buy one, will bring the money you spent for it back to you 2 or 3 folds. A liability, when you buy it will not give your money back at all. Sa ilocano: idjay ti kwa... djak maawatan! (joke lang po, seryoso na kayo> eh...) Sa madaling salita, kapag asset, maibabalik ang pera... pag liability, goodbye sa pera. Ang problema kay JUAN DE LA CRUZ, habang may trabaho ipon ng ipon at bili ng bili ng liability! I have seen OFWs get back to the country with gold chains at kung pwede lang> limang shades ang isuot ng sabay-sabay gagawin nya eh... dvd, component,> jackets, clothes, inuman, pulutan, party, pabango... hindi na makalakad sa dami ng bitbit. At s'yempre mga empleyado natin dito sa bansa na lingo-lingo bago cell phone at mags ng kotse.. hindi na nga magkasya ang damit sa aparador, tapos pag umaga sasabihin... wala na akong maisuot. Guys, esep-esep... what you bought... will it bring money back to you? I know what you have in mind... you have to enjoy what you worked hard for. That's right, but think of something that will last... think of your future. I have seen the worst of people who were abogado de kampanilya, executive secretaries of top rank business men, people who worked for big companies, earned a fortune and got a big retirement pay by the millions... Now... Wala na. Why? Because of their cash flow... went in... went out. I need not to mention basketball players, actors, singers, etc... Check what is their career path... next after acting, singing and playing... POLITICS. Kasi, 'yung million na kinita nila, puro liability ang binili. Going back... all the liability they bought, ibinenta ng mura! I'm wearing agold chain now, which I got from a seaman... he bought it for P35,000 and sold it for 8,000 to me. Hindi po asset ang alahas! Bakit? Totoo na tumataas ang value n'ya pero kapag gutom ka na, kahit palugi ibebenta mo! (wala bang aaray?) Cell phones... dvd players etc. pati bahay at kotse... that's the cash flow of most OFWs. The question is... "WHAT IF THE INCOME STOPS?" Sa Pinoy, ganito: anak... mag-aral kang maigi, at pag tanda namin... ikaw na> bahala sa amin ha?. Hindi po ba maling-mali. You have to establish something today that will take care of your future. Teka, teka... eh ano ang dapat gawin para hindi mangyari yan? You must create a source of income that will continually make money flow inside your pocket. Start a business! While you are working as an executive or an OFW, or a professional... START A BUSINESS and MASTER that business till you get out of that company. Para kapag tumigil ang income mo sa kanila... may susuporta pa din sa iyo hanggang pag-tanda mo! Now don't tell me to invest my money on pensions and plans... NO WAY! Narinig n'yo na siguro yung... Naku ayaw ko na magbanggit! 'yung mga nagbayad at hindi nakapag-claim... sila pa ang dinimanda at nag-piyansa!!! HUWAG MO I-ASA ANGPAGTANDA MO SA IBA! GUMAWA KA NG SARILI MONG BALON NG PERA! KAHIT MALIIT PA 'YAN, SARILI MO AT HINDI KA AASA SA IBANG TAO! Imagine yourself when you reach an older age... (aruy ko,,, baka yung iba sa> inyo about that age... tabi tabi po... Ako po sa mga nagtatanong... I'm 37 years old. Naabutan ko pa si Michael Jackson at hinele po ako ng nanay ko sa mga kanta ng hagibis!). You have money that the company gave you as your retirement pay... what will you do? You can consume the money till your old... eh kung hindi umabot? Masamang damo ka pala... at hindi ka kaagad kinuha ni Lord. Eh pang age 65 lang yung naipon mo na budget. Or maybe, you can start a business and use the money for capital... Kapatid... 9 out of 10 businesses, FAILED! yung isang magsa-succeed, gagayahin pa ng kapitbahay mo instead na mag-franchise sa 'yo... think! At age 50, you are struggling trying to make a business work! What if it fails?! Eh ano nga ba ang sagot? The answer is, stop buying liabilities and instead buy assets now. I don't care if it is a banana-Q store, balot, ice candy or a sari-sari store, etc... start now! Because, your experience here will teach you what to do in the future. It's so hard to struggle in business when you are 60 yrs old. You have to create a source of income separated from the source of income from your work. That when the time comes that you have to stop working, you will have your own source of money! Create assets, start a business that will be there to support you and your family. I AM NOT TELLING YOU TO QUIT YOUR JOB! I'm telling you to start a business while you're working and stop spending your money on liabilities and start putting them on assets! Ang pera kapag pinambili mo ng LIABILITY... hindi na babalik! ang ASSET... BABALIK. Teka... masama ba bumili ng mga magagandang gamit? Hindi! Siguraduhin mo lang na> ang pambili mo nun ay galing sa asset mo. The business has to be prioritized!Mawalan ka man ng trabaho, may negosyo kang palalaguin. If before, nabubuhay ka naman ng iisa sapatos mo, huwag mo baguhin 'yun... dati,nagdyi-jeep ka lang... 'wag ka na munang mag-FX. Create assets and lessen liabilities. Invest and learn now... mag-negosyo! Eh anong negosyo? Any, as long as you think it is work and doable! I am still looking for partners for my HOME MASSAGE SERVICE! SPA MAGIC! And my business CAR MAGIC is still franchising... (joke lang... baka sabihin nyo nag pro-promote lang ako eh... But I AM PROUD TO SAY THAT ALL MY BUSINESSES ARE ORIGINAL AND ALL ARE GRAND ASSETS! I started all my businesses with a very small capital. If I used that money to buy a gadget, new shoes or any liability... baka wala lahat ng negosyo ko at> wala na akong makain ngayon. Again, I hope that this BASIC CASH FLOW article helps... I wish all of us become financially free!

FROM UNKNOWN AUTHOR

Alimango, Talong at Iba pa!!!

2006-09-15T09:23:00.000+08:00

Ewan ko ba ngayong araw na ito ay mabigat ang katawan ko..naisip ko hindi kaya nasobrahan na ako sa kakatrabaho?? Hmm ...matagal na naman akong ganun e multi-tasking as in super sa over na hehehehe. So naisip ko kailangan kong mag relax ngayon ...paano at anu kaya ang gagawin ko? Naku marami , nag-iisip pa lang ako e di na kasya sa isip ko mga dapat kong gawin ngayong araw na ito...teka ibahain ko na lang muna para hindi muna ako mapagod...eto muna ang iiisipin ko ....

Fresh talong ito galing sa probinsya mukhang masarap ..di ba? Madalang kasi ang ganitong "bilog" na talong sa Maynila...kaya nakaka-aliw kapag nakakakita ako ng ganito. Anu kaya ang magandang "partner" nito? Hmmmm..

Wow..ito na un...ang "partner" bow hehehehe! Masarap ito..gawa ito sa hipon , merong luya, at mantakin mo kanin? Opo kanin as in "rice" ...buro style..sarap! Tikman nyo!!

Ito kaya? Sugpo..masarap din ito di ba?? Anung luto kaya ???Hmmm...isipin ko pa !!!

Mind you...ngayon ko lang nalaman na meron palang "bakla" na alimango..hmmm ..meron kaya syang malantik na sipit? hehehehe...wild di ba??

Mukhang madami na ito para pag isipan ko kung anung gagawin ko ....kelangan ko na lang ang aking pagka malikhain para may magawa akong kakaiba ngayong araw na ito. Sana kayo din!

"BER" na!!!

2006-09-13T21:10:00.001+08:00

Simula na ang mga buwan na nagtatapos sa "BER"....sabi nila kapag dumadating na ang ganitong panahon nagiging masaya na ang "mood" ng mga tao...malapit na kasi ang Pasko. Amoy pinipig na nga daw sabi ng lola ko nung nabubuhay pa siya.

Kay bilis ng panahon...parang kailan lang ay bagong taon ngayon ay palapit na ang Pasko. Tulad din ng buhay ng mga tao mabilis na lumilipas kung noon ay malusog at maliksi ang mga kilos natin ...mga ilang panahon pa ay unti-unting babagal at makaramdam na tayo ng pagkapagod pero sa kabila nito ay tuloy pa din ang daloy ng buhay. Maraming dalang masayang alaala ang mga "BER" sa ating buhay ... isang dahilan ito para ngumiti ka kapag nalulungkot ka o di kaya ay kapag napapagod ka na at gusto mong magpahinga...tulad ng ginagawa ko ngayon. Hayaan ninyong isa ako sa mga unang babati sa inyo ng isang Maligayang Pasko!!!

Masyado bang maaga? Palagay ko ay hindi kasi para sa akin araw-araw ay Pasko.... sa puso ko.

Life That matters.....A reflection

2006-08-14T21:07:00.000+08:00

Naalala ko ung isang commerical sa TV ..sabi nya birthday ko ngayon!!! Tapos lahat ng makasalubong niya ay bumabati sa kanya ng "happy birthday". Masayang kabanata ng buhay natin ang araw nag ating kapanganakan. Minsan naitanong ko sa sarili ko ..what is the meaning of life...my life? What matters in my life??

Sobrang hirap na tanong para sa akin pero in my own little way ay unti unti kong sasagutin. Mula ng bata ako ay naituring na ako na isang "maswerteng" bata. Yan ang "label" na kinalakihan ko. Alam ko sa sarili ko na ako ay sadyang mapalad dahil nagkaroon ako ng buhay na hindi naman sagana ay sapat lang at maayos. Mapalad din ako dahil mayroon akong mga magulang na handang magbanat ng buto upang maigapang ang pag-aaral ko at ng tatlo ko pang kapatid. Kung magbabalik tanaw ako sa buhay ko masasabing kong tama sila. Maswerte nga ako !!!

As i walk through the path of life let me share with you a few stanzas of very interesting poem that guides me in my everyday existence.

" Whether you are ready or not; someday your life will come to an end.
There will be no more sunrises, no minutes , hours or days.
All the things you collected wether treasured or forgotten, will pass to someone else.
Your wealth, fame and temporal power will shrivel to irrelevance.
It will not matter what you owned or what u owed.
Your grudges , resentments, frustrations and jealousies will finally disappear.
So, too your hopes, ambitions, plans and to-do lists will expire.
The wins and losses that once seemed so important will fade away.
It wont matter where you came from, or on what side of the tracks you lived at the end.
It wont whether you were beautiful or brilliant, even your skin color will be irrelevant.
So what will matter? How will the value of your days be measured?
What will matter is not what you bought but what you built; not what you got but what you
gave. What will matter is not your success, but your significance. What will matter is not
what you learned, but what you taught.
What will matter is every act of integrity, compassion, courage or sacrifice that enriched,
empowered, or encouraged others to emulate your example.
What will matter is not your competence but your character. What will matter is not how
many people knoew but how many will feel a lasting loss when you are gone.
What will matter is not your memories but the memories that live in those who love you.
What will matter is how long you will b e remembered and for what.
Living a life that matters doesnt happen by accident. Its not a matter of circumstances but of
choice. Choose to live a life that matters."